Ζωγραφιές, φωτογραφίες και λέξεις σε διαπλοκή. Δικά μου, δικά μας, αγαπησιάρικα...

    Ερασιτεχνικά πράματα...

(οι φωτογραφίες μεγαλώνουν

με ένα κλικ!)

Πέμπτη, 22 Μαΐου 2008

Η Λιβαδειά μου τη Άνοιξη

Στις πηγές της Κρύας, εκεί που η μικρή νύμφη Έρκυνα παίζοντας με τη φίλη της την Περσεφόνη έχασε την χήνα της και αναζητώντας την, σήκωσε την πέτρα και ανέβλυσε το νερού του ποταμού που την έπνιξε και πήρε τ’ όνομά της, εκεί όπου οι καθαρτήριες πηγές της Λήθης και της Μνημοσύνης, εκεί στη βάση του Τροφώνιου Μαντείου, εκεί και η προαιώνια Ψυχή της Λιβαδειάς!

Μια Έρκυνα υγρή και τέλεια πηγή ζωής μέσα από τον αθώο και προμηθεϊκό χαμό της παιδούλας, μια Έρκυνα οργιαστική με τη νυμφική της υπόσταση, μεταφρασμένη σε πράσινο, σε πράσινο και πέτρα, σε κίτρινο και πέτρα, σε πράσινο στυφό σαν του νερού το φθινόπωρο, σε ανάσα έρωτα του διαβάτη την Άνοιξη, σε διάθεση έρωτα του διαβάτη όλες τις εποχές, σε χειρονομίες έρωτα δημόσιες, μεταφρασμένη τελικά σε Έρωτα!...


Όρε όμορφη που΄ ναι η Λιβαδειά
που κείτεται στο ρέμα
αχ παν’ τα κορίτσια μάνα μ΄ για νερό
κι έρχονται φιλημένα.

Ντερμπεντέρισσα Bασίλω
στρώσ΄ το μπράτσο σου να γείρω.

Όρε τ΄ αλογο του Αλή Πασά
κανείς δεν το χαϊδεύει
αχ μόνο η κυρά Βασιλική
αυτή το καβαλικεύει.

Μαύρα μάτια και μεγάλα
ζυμωμένα με το γάλα.

(Παραδοσιακό Ηπειρώτικο, το έχει τραγουδήσει και η Χαρούλα Αλεξίου)


Το ποτάμι και το πράσινο, πράσινη φλέβα στο κορμί της πόλης...


Η αρχή του πεζόδρομου που οδηγεί μέχρι τις πηγές της Κρύας.*


*όπου και τα καταστήματα που ανήκουν στο Δήμο:

Οι πηγές της Κρύας, όπου μέχρι πέρσι λειτουργούσε το Ξενία, καφετέρια-σημείο αναφοράς για γενιές Λιβαδειτών και επισκεπτών...

ο Νερόμυλος, παλιό βιομηχανικό κτίριο που ήταν μέχρι πέρσι εστιατόριο με συνεδριακό κέντρο και αίθουσα εκθέσεων...

η Νεροτριβή, ανάλογο κτίριο με ομώνυμη χρήση κάποτε, λειτουργούσε ως καφέ-μπαρ μέχρι πέρσι και αυτό, πάνω σε μία από τις 7 πέτρινες γέφυρες της Έρκυνας, προπύλαιο των πηγών...

τώρα όλα χάσκουν άνεργα, αφού η δημοτική αρχή έκρινε και αποφάσισε ότι είναι ζημιογόνα, τα έκλεισε μέσα μια νύχτα των περασμένων Χριστουγέννων...

και περιμένουν τους Μπόμπολες και τους Παπαργυρόπουλους που θα τα ξαναλειτουργήσουν κερδοφόρα!...

ου μην οι τοίχοι δεν έχουν αυτιά, αλλά και στόμα:



Οι προτελευταίες φωτογραφίες με τα έρημα Ξενία και Νεροτριβή προέρχονται από το μπλογκ
e-εφημερίδα.

2 σχόλια:

Ανέφελη είπε...

Να 'σαι καλά Γιώργη μου! Γέμισες τα μάτια μου με εικόνες φωτεινές κι ολόδροσες. Άντε σε λίγο θα μου τα δείξεις κι από κοντά :-)

Στεναχωριέμαι όμως που σημεία αναφοράς του τόπου σας τυγχάνουν τέτοιας μεταχείρισης - ξεπουλήματος από την τοπική αρχή. Σωστά τα λέει ο τοίχος: φωτιά στις βίλες, όχι στα δάση!

Τη Λειβαδιά δεν την έχω γυρίσει - παρατηρήσει όσο θα ήθελα και μου εξάπτεις ακόμα περισσότερο την περιέργεια. Ανυπομονώ!

STELLA είπε...

ΚΡΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΙΚΟ ΤΕΤΟΙΑΣ ΟΜΟΡΦΙΑΣ ΤΟΠΙΟ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΧΑΡΕΙ Ο ΚΑΤΟΙΚΟΣ ΚΑΙ Ο ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ.ΑΣ ΜΗΝΕΙ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΠΙΟ ΑΓΝΟ ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ (ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ) ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ.ΕΧΟΥΜΕ ΕΡΘΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΤΗΝ ΚΟΙΛΑΔΑ ΣΑΣ ΤΗΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΕΙΞΕΙ ΚΑΙ ΣΕ ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΝΤΑ ΕΤΣΙ ΗΡΕΜΗ,ΑΓΝΗ,ΚΑΘΑΡΗ ΧΩΡΙΣ ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΤΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ΠΟΥ ΤΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΚΑΙ ΦΕΥΓΟΥΜΕ ΜΑΚΡΙΑ.
ΑΣ ΜΕΙΝΕΙ ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ.

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου

Cause I'm a picker, I'm a grinner, I'm a lover and I'm a sinner, I play my music in the sun. I'm a joker, I'm a smoker, I'm a midnight toker, I sure don't want to hurt no one...
eXTReMe Tracker